Jak informował Sport, to był bardzo dobry weekend dla polskich drużyn w Pucharze Intertoto, które odnosły trzy zwycięstwa i zanotowały jeden remis. 

Sport napisał, że Zagłębie Sosnowiec stoi przed dużą szansą awansu do następnej rundy, jednak musi teraz wygrać dwa mecze na Stadionie Ludowym, a w ostatniej kolejce zwyciężyć na wyjeździe piłkarzy z Mostaru. Łatwo mówić, trudniej zrealizować, tym bardziej, że do Sosnowca przyjeżdża zwycięzca Pucharu Rappana, Inter Bratysława, który po trzech kolejkach jest liderem z pięcioma punktami (dwa zwycięstwa i remis). Przypomnijmy, że w pierwszym meczu w Bratysławie drużyna gospodarzy naszpikowana rosłymi reprezentantami Czechosłowacji (medalistami mistrzostw świata) wygrała 1-0 po golu strzelonym na 30 sekund przed końcowym gwizdkiem sędziego! – „Mam wrażenie, że jeśli nasza obrona potrafi grać w pełnej koncentracji przez 90 minut, a atak będzie strzelał skuteczniej niż w Bratysławie, powinniśmy wygrać” – mówił przed spotkaniem Teodor Wieczorek. Tym razem trener mógł wystawić najmocniejszy skład łącznie z Jerzym Pielokiem i Andrzejem Jarosikiem, którzy powrócili do drużyny.

Podstawowym celem sosnowiczan było powstrzymanie najlepszego zawodnika gości Adolfa Scherera. Z tego zadania w pełni wywiązał się najlepszy defensor Zagłębia Roman Bazan, który wygrywał niemal wszystkie pojedynki. Pozostali zawodnicy również zasłużyli na słowa pochwały.

Obie drużyny rozpoczęły spotkanie z dużą ostrożnością z obawy przed utratą bramki. Dopiero w 27 min. pierwszą ofensywną akcję przeprowadziło Zagłębie, Ryszard Krawiarz oddał mocny strzał, ale piłka trafiła tylko w słupek. Jednak cztery minuty później Krawiarz rozegrał akcję z Józefem Gałeczką, po której prawoskrzydłowy został podcięty w polu karnym przez doświadczonego Jiříego Tichego. Polski arbiter bez namysłu wskazał na rzut karny! Jedenastkę pewnie egzekwował Ryszard Krawiarz.

Po przerwie Inter wyszedł na boisko z postanowieniem strzelenia przynajmniej wyrównującego gola. W 49 min. prawoskrzydłowy Michal Medvid trafił w poprzeczkę. Słowacy dominowali na boisku, ale szczęśliwie bronił Witold Szyguła. – „Do ostatniej minuty nie byłem pewny zwycięstwa, Slovan to naprawdę dobry zespół. Niezmiernie cieszę się z sukcesu, który oceniam jako najwyższy w naszej dotychczasowej karierze. Wszyscy moi zawodnicy zagrali ambitnie, a Bazan popisowo” – powiedział Teodor Wieczorek dla Przeglądu Sportowego.  

Drużynę wicemistrza Polski - Ruch Chorzów czekało najłatwiejsze zadanie, bo mierzył się z Hansą Rostock, która na wyjazdach rzadko osiągała dobre wyniki. W zespole Ruchu zaszło kilka zmian, m.in. do składu powrócili Zygmunt Pieda i utalentowany junior Zygmunt Maszczyk, który wznowił treningi po odbytej kontuzji. Przyszły brązowy medalista mistrzostw świata grał jednak bojaźliwie i po przerwie został zmieniony przez Bernarda Bema.

Dominacja Ruchu Chorzów na Stadionie Śląskim nie podlegała dyskusji, a wynik 1-3 był najniższym wymiarem kary jaki mógł spotkać zespół NRD. Niestety, to był kolejny mecz, gdzie zawiodła dyspozycja strzelecka piłkarzy niebieskich. 15-tysięczna widownia na pierwszą bramkę czekała do 23 min. Eugeniusz Lerch zdecydował się na silny strzał z odległości 16 m, bramkarz Jürgen Heinsch przepuścił piłkę między nogami! 10 minut później Kazimierz Polok podwyższył wynik na 2-0. Tuż po przerwie powinno być 3-0, ale z odległości kilku metrów Eugeniusz Lerch nie trafił do pustej bramki. Publiczność ogarnęła konsternacja, kiedy Werner Drews strzelił kontaktową bramkę dla Hansy. Podopieczni węgierskiego szkoleniowca Sandora Tatraia jednak konsekwentnie realizowali swój plan, w efekcie w 75 min. Alojzy Gasz uzyskał najpiękniejszą bramkę spotkania. 

Bardzo miłą niespodziankę sprawiła Odra Opole, który zwyciężyła silną jedenastkę Hajduka Split, tym samym zrewanżowała się za porażkę sprzed tygodnia. Niestety dziennikarze przedstawiają ten mecz w bardzo złym świetle. – „Niestety, miałem rację, pisząc przed meczem, że jeśli piłkarze nie dopiszą, to pocieszą nas popisy wokalne. Odra wygrała, mogła nawet zdobyć drugą bramkę, kiedy sędzia podyktował rzut karny. Wygrała zasłużenie, ale to co działo się na boisku Skry nie było propagandą ani piłkarstwa, ani sportu” – pisał Tadeusz Maliszewski w  Sporcie. Co zatem wydarzyło się w Warszawie? Obie drużyny dopuściły się brutalnej gry i niesportowych zachowań. Polski arbiter Edward Budaj z Warszawy nie radził z krnąbrnymi zawodnikami, nie potrafił ostudzić zawodników ze zbyt dużym temperamentem, podejmował decyzje, które wręcz rozwścieczały niektórych z nich. W 78 min. za brzydki faul z boiska został wyrzucony obrońca gości Ivan Bego, który miał już wcześniej napomnienie. Kiedy w 82 min. sędzia podyktował rzut karny dla Odry, bramkarz gości Lukša Poklepović nie wytrzymał nerwowo, podszedł do piłki ustawionej na jedenastym metrze i wykopał ją daleko w trybuny. Do akcji wkroczył… kapitan Miroslav Brkljača, który wyręczając sędziego, ostrym gestem wyrzucił swojego kolegę z boiska! Za tą decyzję kibice nagrodzili kapitana gorącymi oklaskami. Miejsce w bramce zajął obrońca Fernando Colnago. Jego debiut między słupkami wypadł okazale, gdyż zdołał obronić karnego! Przy tym strzale źle zachował się Engelbert Jarek, który skierował piłkę wprost na rosłego zawodnika gości.

Przegląd Sportowy napisał, że gra obu drużyn nie wzbudziła zachwytu kibiców zgromadzonych na boisku Skry Warszawy. Dopiero po przerwie padła jedyna bramka w meczu. – „Zaskakujący strzał Jarka, z 25 metrów był nie do obrony; piłka szybując górą siadła po prostu w samym okienku do siatki Poklepovicia, kiedy on i wszyscy zawodnicy sądzili, że wyjdzie w aut ponad poprzeczkę” – relacjonował PS. Pomimo, że goście kończyli mecz w dziewiątkę, to Polacy nie potrafili strzelić więcej goli i dosyć szczęśliwie dowieźli rezultat 1-0.

Dla Polonii Bytom, która jako jedyna z polskiego kwartetu grała na wyjeździe, był to mecz o wszystko, bowiem tylko zwycięstwo pozwalało zachować szansę na wyjście z grupy. Mecz z Vorwärts Berlin był niemal „kopią” spotkania sprzed tygodnia. Znakomity niemiecki bramkarz Gerhard Weiß niemal przez całe spotkanie skutecznie bronił dostępu do swojej świątyni. – „Kiedy wydawało się, że jego konto pozostanie czyste, Liberda po otrzymaniu idealnego podania od Jóźwiaka zmusił Weissa do kapitulacji. Był to tylko akt sprawiedliwości, ponieważ polscy piłkarze nie byli od swego przeciwnika na pewno gorsi, demonstrując znacznie lepszą formę niż w pierwszym pojedynku obu zespołów” – pisał Sport. Dziennikarze opisują, że mecz stał na wysokim poziomie, gra była żywa i ciekawa. Do przerwy utrzymywał się wynik bezbramkowy dzięki dobrej postawie Edwarda Szymkowiaka. Tydzień temu bramkarz był odpowiedzialny za utracone gole, natomiast w rewanżu obronił wiele celnych strzałów gospodarzy. W 46 min. nastąpił jednak moment nieuwagi, akcję zainicjował Jürgen Großheim, który wymieniał piłkę z Otto Fräßdorfem, a ten pozostawiony bez opieki skierował głową piłkę do bramki Szymkowiaka. Kiedy wydawało się, że mecz zakończy się zwycięstwem gospodarzy, najlepszy napastnik na boisku Jan Liberda zdołał doprowadzić do remisu.

Puchar Intertoto 1963/64

Uczestnicy:

Grupy „A”:

Belgia: K.A.A. Gent, Lierse SK, Royal Antwerp, Standard Liege

Francja: FC Rouen, Nimes Olympique, Toulouse FC, UA Sedan-Torcy

Szwajcaria: FC Zurych, La Chaux-de-Fonds, Lusanne Sports, Young Boys Berno

Włochy: AC Fiorentina, AC Venezia, FC Modena, Sampdoria Genua

 

Grupy „B”:

Austria: 1.Schwechater SC, First Vienna, Rapid Wiedeń, Wiener AC, Wiener Sport-Club

Holandia: Ajax Amsterdam, PSV Eindhoven, Sparta Rotterdam, Twente Enschede

Niemcy: Bayern Monachium, FK Pirmasens, VfR Neümunster, Tasmania Berlin

Szwecja: Djurgårdens Sztokholm, IFK Göteborg, IFK Norrköping, Örgryte Göteborg

 

Grupy „C”:

Czechosłowacja: Inter Bratysława, Jednota Trenczyn, Slovan Bratysława, SK Kladno

Jugosławia: Crvena Zvezda Belgrad, Hajduk Split, OFK Belgrad, Velež Mostar

NRD: FSV Zwickau, Hansa Rostock, SC Motor Jena, Vorwärts Berlin

Polska: Odra Opole, Polonia Bytom, Ruch Chorzów, Zagłębie Sosnowiec

4. runda

 

13.07.1963, Sosnowiec (Stadion Ludowy):

Zagłębie Sosnowiec – Inter Bratysława 1:0 (1:0)

1:0 – Ryszard Krawiarz (31 karny)

Sędziował: Ryszard Banasiuk (Katowice)

Widzów: 15 000

Zagłębie: Witold Szyguła – Franciszek Skiba, Roman Bazan, Włodzimierz Śpiewak – Jerzy Pielok, Witold Majewski (kapitan) – Józef Gałeczka, Ryszard Krawiarz, Rajnhold Kosider, Zbigniew Myga, Andrzej Jarosik. Trener: Teodor WIECZOREK (Polska)

Inter: Peter Fülle – Gustav Mráz, Jiří Tichý, Vladimir Weiss – Štefan Matlák, Titus Bubernik – Michal Medvid, Adolf Scherer, Eduard Gáborik (Kazimir Gajdoš), Ladislav Kačáni, Milan Dolinský. Trener: František SKYVA (Słowacja)

 

13.07.1963, Chorzów (Stadion Śląski):

Ruch Chorzów – Hansa Rostock 3:1 (2:0)

1:0 – Eugeniusz Faber (23), 2:0 – Kazimierz Polok (33), 2:1 – Werner Drews (66), 3:1 – Alojzy Gasz (75)

Sędziował: Grzegorz Prącik (Polska)

Widzów: 15 000

Ruch: Henryk Pietrek – Eugeniusz Pohl, Józef Janduda, Alojzy Łysko – Antoni Nieroba, Zygmunt Pieda – Kazimierz Polok, Eugeniusz Lerch, Zygmunt Maszczyk (46. Bernard Bem), Alojzy Gasz, Eugeniusz Faber. Trener: Sandor TATRAI (Węgry)

Hansa: Jürgen Heinsch – Gerd Sackritz, Kurt Zapf (Manfred Rump), Helmut Hergesell – Dieter Wruck, Klaus-Dieter Seehaus – Wolfgang Barthels, Günter Madeja, Gerd Kostmann, Kurt Habermann, Werner Drews. Trener: Walter FRITZSCH (Niemcy)

 

13.07.1963, Warszawa (stadion Skry):

Odra Opole – Hajduk Split 1:0 (0:0)

1:0 – Engelbert Jarek (49)

Sędziował: Edward Budaj (Polska)

Widzów: 10 000

Czerwona kartka: Bego (78), Poklepović (82)

Odra: Konrad Kornek – Henryk Szczepański, Henryk Brejza, Wiesław Łucyszyn – Zygfryd Blaut, Alojzy Więcek – Zygmunt Droździok, Engelbert Jarek, Norbert Gajda, Adam Bonia, Zbigniew Bania (Ryszard Wrzos). Trener: Artur WOŹNIAK (Polska)

Hajduk: Lukša Poklepović – Ivo Bego, Ante Žaja, Ferante Colnago – Siniša Fulgosi, Miroslav Brkljača (kapitan) – Ivica Hlevnjak, Pavle Garov (Petar Radišić), Ante Grgić, Veljko Zuber, Zlatko Radovniković. Trener: Lenko GRČIĆ (Chorwacja)

Uwaga! Za niesportowe zachowanie w 76 min. z boiska został wyrzucony bramkarz Lukša Poklepović. Jego miesjce w bramce zajął Ferante Colnago.

 

14.07.1963, Berlin (stadion im. Waltera Ulbrichta, NRD):

Vorwärts Berlin – Polonia Bytom 1:1 (0:0)

1:0 – Otto Fräßdorf (46), 1:1 – Jan Liberda (86)

Sędziował: Friedrich Kopcke (Niemcy)

Widzów: 4 000

Vorwärts: Gerhard Weiß – Peter Kalinke, Hans-Georg Kiupel, Hans-Dieter Krampe – Manfred Müller, Günter Schmahl – Günther Wirth (46. Heinz Steinborn), Horst Kohle, Gerhard Vogt, Otto Fräßdorf, Jürgen Großheim. Trener: Kurt FRITZSCHE (Niemcy)

Polonia: Edward Szymkowiak – Ginter Dymarczyk, Joachim Pierzyna, Józef Wieczorek – Paweł Orzechowski, Ryszard Grzegorczyk – Gerard Lukoszczyk, Jan Banaś (46. Wilhelm Pilot), Norbert Pogrzeba, Jan Liberda, Jerzy Jóźwiak. Trener: Hubert SKOLIK (Polska)

 

Wyniki:

Grupa A1

02.06.1963: AC Fiorentina – UA Sedan-Torcy 5:4

06.06.1963: Standard Liege – UA Sedan-Torcy 2:0

06.06.1963: FC Zurych – AC Fiorentina 1:1

09.06.1963: UA Sedan-Torcy – AC Fiorentina 2:0

09.06.1963: Standard Liege – FC Zurych 2:0

23.06.1963: AC Fiorentina – Standard Liege 0:1

23.06.1963: UA Sedan-Torcy – FC Zurych 1:1

26.06.1963: FC Zurych – Standard Liege 2:2

30.06.1963: UA Sedan-Torcy – Standard Liege 2:2

30.06.1963: AC Fiorentina – FC Zurych 1:0

07.07.1963: FC Zurych – UA Sedan-Torcy 7:0

Grupa A2

02.06.1963: Sampdoria Genua – Nimes Olympique 0:2

05.06.1963: Antwerp FC – Sampdoria Genua 0:1

09.06.1963: Nimes Olympique – Sampdoria Genua 1:1

09.06.1963: Antwerp FC – Lausanne-Sports 5:1

19.06.1963: Antwerp FC – Nimes Olympique 3:1

19.06.1963: Lausanne-Sports – Sampdoria Genua 0:1

23.06.1963: Sampdoria Genua – Antwerp FC 5:0

23.06.1963: Lausanne-Sports – Nimes Olympique 0:1

26.06.1963: Lausanne-Sports – Antwerp FC 4:2

30.06.1963: Nimes Olympique – Antwerp FC 3:2

30.06.1963: Sampdoria Genua – Lausanne-Sports 5:0

07.07.1963: Nimes Olympique – Lausanne-Sports 5:1

Grupa A3

02.06.1963: FC Modena – Toulouse FC 2:0

05.06.1963: K.A.A Gent – Young Boys Berno 2:0

09.06.1963: Toulouse FC – FC Modena 3:0

16.06.1963: K.A.A Gent – Toulouse FC 2:1

19.06.1963: Young Boys Berno – FC Modena 1:2

23.06.1963: FC Modena – K.A.A Gent 1:1

23.06.1963: Toulouse FC – Young Boys Berno 3:1

26.06.1963: K.A.A Gent – Young Boys Berno 2:0

30.06.1963: Toulouse FC – K.A.A Gent 5:3

30.06.1963: FC Modena – Young Boys Berno 3:1

03.07.1963: Young Boys Berno – K.A.A Gent 2:2

07.07.1963: Young Boys Berno – Toulouse FC 3:2

Grupa A4

02.06.1963: AC Venezia – FC Rouen 3:1

05.06.1963: Lierse SK – AC Venezia 1:0

09.06.1963: FC Rouen – AC Venezia 2:1

09.06.1963: Lierse SK – La Chaux-de-Fonds 2:1

15.06.1963: Lierse SK – FC Rouen 3:2

19.06.1963: La Chaux-de-Fonds – AC Venezia 2:2

23.06.1963: AC Venezia – Liuerse SK 2:0

23.06.1963: La Chaux-de-Fonds – FC Rouen 3:7

26.06.1963: La Chaux-de-Fonds – Lierse SK 1:1

29.06.1963: FC Rouen – Lierse SK 2:0

30.06.1963: AC Venezia – La Chaux-de-Fonds 2:1

07.07.1963: FC Roun – La Chaux-de-Fonds 4:3

Grupa B1

23.06.1963: VfR Neümunster – PSV Eindhoven 0:1

23.06.1963: Djurgårdens Sztokholm – Rapid Wiedeń 0:3

30.06.1963: Rapid Wiedeń – VfR Neümunster 4:1

30.06.1963: PSV Eindhoven – Djurgårdens Sztokholm 2:0

06.07.1963: Rapid Wiedeń – PSV Eindhoven 5:2

07.07.1963: VfR Neümunster – Djurgårdens Sztokholm 2:1

13.07.1963: VfR Neümunster – Rapid Wiedeń 1:0

14.07.1963: Djurgårdens Sztokholm – PSV Eindhoven 0:1

Grupa B2

23.06.1963: IFK Göteborg – Sparta Rotterdam 3:4

23.06.1963: First Vienna – Bayern Monachium 2:2

30.06.1963: Sparta Rotterdam – First Vienna 5:1

30.06.1963: Bayern Monachium – IFK Göteborg 2:2

06.07.1963: Bayern Monachium – Sparta Rotterdam 6:0

07.07.1963: IFK Göteborg – First Vienna 1:5

13.07.1963: Sparta Rotterdam – Bayern Monachium 1:2

13.07.1963: First Vienna – IFK Göteborg 1:0

Grupa B3

23.06.1963: FK Pirmasens – Örgryte Göteborg 5:1

23.06.1963: Twente Enschede – Wiener AC 0:1
30.06.1963: Wiener AC – FK Pirmasens 3:0

30.06.1963: Örgryte Göteborg – Twente Enschede 2:0

07.07.1963: Twente Enschede – FK Pirmasens 2:1

07.07.1963: Wiener AC – Örgryte Göteborg 1:1

13.07.1963: FK Pirmasens – Twente Enschede 8:0

14.07.1963: Örgryte Göteborg – Wiener AC 3:0

Grupa B4

23.06.1963: Tasmania Berlin – IFK Norrköping 3:3

23.06.1963: Ajax Amsterdam – 1.Schwechater SC 4:2

30.06.1963: Ajax Amsterdam – Tasmania Berlin 5:1

30.06.1963: 1.Schwechater SC – IFK Norrköping 1:2

06.07.1963: Tasmania Berlin – 1.Schwechater SC 4:2

07.07.1963: IFK Norrköping – Ajax Amsterdam 1:4

13.07.1963: 1.Schwechater SC – Tasmania Berlin 1:1

14.07.1963: Ajax Amsterdam – IFK Norrköping 0:1

Grupa C1

23.06.1963: Motor Jena – Zagłębie Sosnowiec 2:0

23.06.1963: Velež Mostar – Inter Bratysława 1:1

30.06.1963: Zagłębie Sosnowiec – Velež Mostar 4:1

30.06.1963: Inter Bratysława – Motor Jena 2:1

07.07.1963: Inter Bratysława – Zagłębie Sosnowiec 1:0

07.07.1963: Motor Jena – Velež Mostar 0:1

13.07.1963: Zagłębie Sosnowiec – Inter Bratysława 1:0

14.07.1963: Velež Mostar – Motor Jedna 1:0

Grupa C1
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Inter Bratysława	4	2	1	1	5	4-3
2	Velež Mostar	4	2	1	1	5	4-5
3	Zagłębie Sosnowiec	4	2	0	2	4	5-4
4	Motor Jena	4	1	0	3	2	3-4

Grupa C2

23.06.1963: OFK Belgrad – Ruch Chorzów 2:1

23.06.1963: Slovan Bratysława – Hansa Rostock 1:1

30.06.1963: Ruch Chorzów – Slovan Bratysława 3:0

30.06.1963: Hansa Rostock – OFK Belgrad 1:1

06.07.1963: OFK Belgrad – Slovan Bratysława 2:2

07.07.1963: Hansa Rostock – Ruch Chorzów 1:1

13.07.1963: Ruch Chorzów – Hansa Rostock 3:1

13.07.1963: Slovan Bratysława – OFK Belgrad 4:0

Grupa C2
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Ruch Chorzów	4	2	1	1	5	8-4
2	OFK Belgrad	4	1	2	1	4	5-8
3	Slovan Bratysława	4	1	2	1	4	6-5
4	Hansa Rostock	4	0	3	1	3	4-6

Grupa C3

23.06.1963: Polonia Bytom – Jednota Trenczyn 2:2

23.06.1963: Vorwärts Berlin – Crvena Zvezda Belgrad 2:2

30.06.1963: Crvena Zvezda Belgrad – Polonia Bytom 4:3

30.06.1963: Jednota Trenczyn – Vorwärts Berlin 2:1

07.07.1963: Polonia Bytom – Vorwärts Berlin 2:2

07.07.1963: Jednota Trenczyn – Crvena Zvezda Belgrad 2:1

13.07.1963: Crvena Zvezda Belgrad – Jednota Trenczyn 5:1

14.07.1963: Vorwärts Berlin – Polonia Bytom 1:1

Grupa C3
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Jednota Trenczyn	4	2	1	1	5	7-9
2	Crvena Zvezda Belgrad	4	2	1	1	5	12-8
3	Polonia Bytom	4	0	3	1	3	8-9
4	Vorwärts Berlin	4	0	3	1	3	6-7

Grupa C4

23.06.1963: SONP Kladno – Odra Opole 1:1

23.06.1963: Motor Zwickau – Hajduk Split 2:3

30.06.1963: Odra Opole – Motor Zwickau 1:0

30.06.1963: SONP Kladno – Hajduk Split 2:0

07.07.1963: Motor Zwickau – SONP Kladno 1:0

07.07.1963: Hajduk Split – Odra Opole 1:0

13.07.1963: Odra Opole – Hajduk Split 1:0

14.07.1963: SONP Kladno – Motor Zwickau 2:1

Grupa C4
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	SONP Kladno	4	2	1	1	5	5-3
2	Odra Opole	4	2	1	1	5	3-2
3	Hajduk Split	4	2	0	2	4	4-5
4	Motor Zwickau	3	1	0	3	2	4-6

Fot. Lens Strong. Shutterstock

Jakże szkoda, że Polacy tylko zremisowali z Bułgarią 1-1, bo dzięki korzystnym wynikom w innych grupach, bylibyśmy bardzo bliscy uzyskania awansu na mistrzostwa Europy, zajmując miejsce w pierwszej piątce drużyn, które zajęły drugie miejsce w swoich grupach! Jednakże nasze wyliczenia potwierdzają, że biało-czerwoni wciąż mają dużą szansę na awans! Poniżej prezentujemy scenariusz jaki musi się wydarzyć w pozostałych grupach. Jedno jest pewne, na pewno nie wyprzedzimy wicelidera Grupy: 2 (Szwajcaria lub Francja) i prawdopodobnie 7 (Portugalia). W grupach: 1 i 4 sytuacja jest bardzo skomplikowana i nawet jeśli zespoły wyprzedzą Polskę, to wciąż pozostanie wolne piąte miejsce. Czy będzie to Polska? Możliwe, ale swoje mecze muszą przegrać Austriacy (Grupa 3), Rumunii (Grupa 8) i Belgowie (Grupa 9). Macedonia Płn. (Grupa 6) raczej już nie odegra roli.   

Grupa 1:

Tutaj sprawa awansu jest otwarta aż dla czterech drużyn, które wciąż mają nadzieję na pierwsze miejsce w tabeli. Najwięcej szans przyznaje się Włochom, ale o drugą lokatę powalczą: Irlandia, Szwecja i Islandia. Sytuacja jest tak skomplikowana, że najprawdopodobniej jeden z tych zespołów znajdzie się przed Polską.

Grupa 2:

Niezależnie, kto zajmie drugie miejsce, Szwajcaria czy Francja, będzie ona przed Polską.

Grupa 3:

Drugie miejsce prawdopodobnie zajmie Austria. Kluczowe będzie spotkanie Turcja – Austria. Jeśli tureccy piłkarze wygrają lub zremisują wówczas Austriacy znajdą się za Polakami! Ostatni mecz Austrii z Andorą nie będzie miał już znaczenia.

Grupa 4:

W grupie aż cztery zespoły wciąż mogą zająć pierwsze miejsce w tabeli, dlatego trudno jest powiedzieć, kto uplasuje się na drugim miejscu Kluczowe będzie spotkanie Szkocja – Chorwacja. Zwycięstwo lub remis Szkotów oraz porażka w kolejnym meczu z Grecją, uplasuje ten zespół za Polską! Tutaj jest mnóstwo możliwych scenariuszy. Nawet jeśli ktoś z tej grupy wyprzedzi biało-czerwonych, to wciąż będziemy mieli szansę na piąte miejsce.

Grupa 5:

Polska prawdopodobnie zakończy rozgrywki na drugim miejscu. Już teraz wiadomo, że z liczbą 14 punktów przystąpi do walki o awans.

Grupa 6:

O drugie miejsce walczą Macedonia Płn. i Izrael. Dzisiaj pomiędzy tymi drużynami padł remis, co jest bardzo dobrą wiadomością dla nas! Jeśli w dwóch ostatnich meczach Macedonia Płn. wygra rewanż  z Izraelem i Czarnogórą, to będzie miała tyle samo punktów, co Polska. Aby wyprzedzić biało-czerwonych musieliby strzelić, co najmniej osiem goli i nie stracić żadnej! Jest to mało prawdopodobne. Jeśli Izrael wygra z Macedonią Płn. i jakimś cudem ogra na wyjeździe Hiszpanię, to i tak bilans punktowy będzie zbyt skromny aby wyprzedzić Polskę.

Grupa 7:

Portugalia ma obecnie 12 punktów i przed sobą m.in. mecze domowe z Białorusią i Cyprem, dlatego trudno zakładać, żeby nie zdobyła awansu.

Grupa 8:

Właśnie grupa 8 zadecyduje o tym, czy Polska awansuje, czy nie.  Rumunom do awansu wystarczy remis, będą mieć wówczas 14 pkt – wprawdzie tyle samo, co Polska, ale mogą pochwalić się lepszą różnicą bramek, co da im awans kosztem naszej drużyny. Trzymajmy kciuki, by lider Dania (osiem zwycięstw i remis) ograł na wyjeździe Rumunię!

Grupa 9:

Dziś padł sensacyjny wynik, Mołdawia ograła Belgię 1-0! To wspaniały wynik dla biało-czerwonych. Teraz wystarczy, że Bośnia i Hercegowina ogra u siebie Belgię, a to Polacy będą bliscy awansu!

 Ruch Chorzów z sezonu 1963/64. W górnym rzędzie od lewej stoją: Eugeniusz Pohl, Mieczysław Siemierski, Henryk Pietrek, Antoni Nieroba, Alojzy Łysko, Eugeniusz Lerch; kucają od lewej: Kazimierz Polok, Bernard Bem, Zygmunt Pieda, Alojzy Gasz i Eugeniusz Faber. Fot. Archiwum Eugeniusza Lercha.

Trzeci przeciwnik Polonii Bytom – Vorwärts Berlin, teoretycznie, wydawał się najłatwiejszy w całej grupie. Dwa lata temu grała z nim Odra Opole, która przed własną publicznością zwyciężyła 2-1. Jak już wspominaliśmy w jednym z poprzednich artykułów Vorwärts Berlin (obecnie klub występuje pod nazwą 1.FC Frankfurt) wywalczył promocję do DDR-Oberliga w 1954 r. Zaledwie trzy lata wcześniej został powołany do życia jako Vorwärts Lipsk. Przeciwnik Polonii mógł pochwalić się m.in. mistrzostwem NRD, po które sięgnął w sezonach: 1958, 1960 i 1961/62. Ten sam wyczyn powtórzy w: 1964/65, 1965/66 i 1968/69. W latach 1954 i 1970. wywalczy FDGB-Polak (czyli Puchar NRD). W sezonie ligowym 1962/63 Vorwärts zajął trzecie miejsce za Motor Jena i Empor Rostock (dziś Hansa Rostock.) Niemiecka drużyna w sezonie 1962/63 Pucharu Mistrzów odpadła już w pierwszej rundzie przegrywając oba mecze z Duklą Praga. Niezbyt dobrze wiodło jej się w obecnej edycji Pucharu Intertoto, gdzie najpierw zremisowała z Crveną Zvezda a następnie przegrała z Jednotą Trenczyn. W spotkaniu z Polonią również nie dawano jej większych szans. Sport napisał, że bojowość i walka o każdą piłkę przestały już być głównymi zaletami Niemców, aczkolwiek w składzie znajdowało się kilku reprezentantów NRD, byli oni jednak nieobecni podczas meczu z Polonią, gdyż znajdowali się na zgrupowaniu reprezentacji.  

Przed meczem w siedzibie Polonii doszło do długiego spotkania zarządu, na którym obradowano, co do przyszłości Jana Liberda. Przypomnijmy, że as bytomian, wbrew decyzji klubu, zamiast pojechać do Belgradu, wolał pójść na ryby! Liberdę zawieszono, ale po kilku dniach karę anulowano. Nikt w Polonii nie wyobrażał sobie grę bez tego czołowego snajpera.

Dlaczego Polonia nie wygrała z Vorwärts do dziś pozostaje zagadką! Jeden z najlepszych w historii polskiej piłki ataków: Henryk Kempny, Jan Banaś, Norbert Pogrzeba, Jan Liberda i Jerzy Jóźwiak, mając przed sobą jedynie bramkarza z Berlina strzelali wprost na niego. Dziennik Sport nazwał ich „królami pudeł!“. Z drugiej strony mecz życia rozegrał Gerhard Weiß, który był zaledwie drugim bramkarzem berlińskiej drużyny, gdyż numer jeden Alfred Zulkowski przebywał na zgrupowaniu drużyny olimpijskiej NRD.

Jak relacjonuje Przegląd Sportowy, już w 8 min. Otto Fräßdorf z trudnego kąta strzelił pierwszego gola dla przyjezdnych. Tutaj wina leżała po stronie Edwarda Szymkowiaka. Kilka minut później goście mogli prowadzić już 2-0, na szczęście Paweł Orzechowski wybił piłkę z linii bramkowej. Po ostrych słowach trenera Huberta Skolika Polonia wzięła się za grę, najpierw Jan Liberda zdobył wyrównującą bramkę, a w drugiej połowie najlepszy na boisku Ryszard Grzegorczyk wykorzystał rzut karny. Przy stanie 2-1 dla Polonii Norbert Pogrzeba nie trafił do pustej bramki z odległości zaledwie 3 metrów! Pomimo nieporadności strzeleckiej bytomianie byli bardzo blisko zdobycia dwóch punktów, ale wówczas do akcji wkroczył trener Hubert Skolik. Do dziś niewiadomo, dlaczego w 85 min. zdecydował się zdjąć z boiska Edwarda Szymkowiaka, wprowadzając za niego niedoświadczonego Piotra Brola. Niemcy widząc słabą grę polskiego bramkarza na przedpolu ruszyli do desperackich ataków. Ich zaletą w meczu było to, że grali szybko i bez kombinacji, walczyli o każdą piłkę. Najlepszy zawodnik gości i reprezentant NRD Günther Wirth zacentrował piłkę, Brol źle wybiegł i rozminął się z piłką, dzięki czemu Gerhard Vogt zdobył wyrównującego gola! - „Powtórzyła się historia z poprzedniego występu Polonii na Stadionie Śląskim przeciwko Jednocie Trenczyn. Znacznie lepsza i posiadająca przez cały czas gry przewagę drużyna bytomska, straciła i tym razem punkt w następstwie wyjątkowej wręcz niezaradności napastników pod bramką przeciwnika” – skomentował Sport.  

Z trójki naszych drużyn, które mecze grały na wyjeździe, najtrudniejsze zadanie czekało Zagłębie. Kilka dni przed meczem sosnowiczanie poznali swojego rywala w Pucharze Zdobywców Pucharów. Pomimo, że to naszej drużynie dawano więcej szans na awans, to niespodziankę sprawili Grecy, którzy w dodatkowym spotkaniu rozegranym w Wiedniu zwyciężyli 2-0… Kilka tygodni wcześniej podopieczni Teodora Wieczorka wyjechali do Bratysławy na mecz z miejscowym Interem. Akurat był to czas, kiedy słowacka drużyna przeżywała najlepsze chwile w swojej całej historii istnienia. W sezonie 1962/63 Inter zdobył Puchar Intertoto, a rok później powtórzył ten sukces! Wspomnijmy inne wielkie sukcesy żółto-czarnych. W sezonie 1958/59 wywalczyli mistrzostwo Czechosłowacji, w latach 1961, 1975 i 1977 uplasowali się na drugim stopniu podium, natomiast w 1953, 1954, 1958, 1962 i 1990 wywalczyli brązowe medale! Sukcesy osiągnęli również już po odzyskaniu przez Słowację niepodległości.

Drużyna Interu swoje sukcesy zawdzięczała Adolfowi Schererowi – prawdopodobnie najwybitniejszemu graczu w historii klubu. Zawodnik strzelił 99 goli w lidze czechosłowackiej, a w sezonie 1961/62 uzyskał aż 24 trafienia, co pozwoliło mu sięgnąć po tytuł króla strzelców! Dodajmy, że w latach 1958-64 Scherer był 36-krotnym reprezentantem Czechosłowacji, dla której strzelił aż 22 gole (w tym dorobku znajdują się również gole w meczach z Polską)! Do dziś nazwisko piłkarza pamięta się ze względu na jego zwycięskie bramki w meczu ćwierćfinałowym mistrzostw świata przeciwko Węgrom 1-0 i w półfinale z Jugosławią 3-1 (dwa trafienia). Scherer miał świetnego partnera w ataku w osobie Jozefa Levickiego. Strzelił on dla Interu aż 100 ligowych goli i do dziś żaden piłkarz nie może pochwalić się lepszym osiągnięciem. Trzecim znanym piłkarzem był Titus Bubernik, który z reprezentacją Czechosłowacji sięgnął po wicemistrzostwo świata w 1962 i brązowy medal mistrzostw Europy w 1960! Reasumując Inter był naszpikowany gwiazdami i reprezentantami kraju, którzy zdobywali medale. Zespół imponował wyszkoleniem technicznym, dojrzałością taktyczną i przede wszystkim znakomitymi warunkami fizycznymi. Po meczu trener Teodor Wieczorek przyznał, że w swojej karierze nigdy nie widział, był najniższy zawodnik Interu miał co najmniej 1.80 metra wzrostu!

Pomimo, że drużyna Zagłębia przegrała z Interem 0-1, to zebrała największe pochwały w tej kolejce. Aż do 89 min. utrzymywał się wynik bezbramkowy i wszystko wskazywało na to, że sosnowiczanie zdobędą cenny punkt w Bratysławie. Na 33 sekundy przed końcem spotkania, kiedy połowa zawiedzionych kibiców opuściła stadion, lewoskrzydłowy Milan Dolinský oddał „strzał rozpaczy” i nasz bramkarz Witold Szyguła musiał skapitulować.  – „A to pech! Byliśmy już pewni remisu, już sędzia spoglądał na zegarek, gdy dosłownie w ostatniej minucie straciliśmy bramkę. Na przedpolu Szyguły wytworzyło się olbrzymie zamieszanie, piłka parokrotnie odbijana w lesie nóg, wreszcie dostał ją lewoskrzydłowy Dolinský i z paru metrów posłał do siatki. Ledwo zdołaliśmy rozpocząć od środka, nastąpił koniec“ – mówił zmartwiony Teodor Wieczorek w wywiadzie dla Sportu. Ciekawe jaki byłby rezultat meczu, gdyby w meczu mógł zagrać Andrzej Jarosik.  

Sport napisał, że porażka 0-1 w jaskini lwa nie przynosi ujmy graczom Zagłębia, gdyż rywalizowali z drużyną, która obok Dukli Praga, jest najbardziej klasowym zespołem wicemistrzów świata. Zagłębie było równorzędnym partnerem i dopiero w ostatnim kwadransie opadło z sił, na co olbrzymi wpływ miał ponad 30-stopniowy upał.

Ruch Chorzów rywalizował z aktualnym wicemistrzem NRD – Empor Rostock, dziś znanym pod nazwą Hansa Rostock. Był to bardzo wyrównany zespół, bez większych gwiazd, który rozgrywki w Intertoto zaczął od dwóch remisów z OFK Belgrad i Slovanem Bratysława. Empor nigdy nie osiągnął większych sukcesów w kraju, w latach 1955, 1962, 1963, 1964 i 1968 zdobywał „jedynie” wicemistrzostwo kraju. Największe trofeum osiągnął w 1991 sięgając po FDGB-Pokal.

Niebiescy nie przestraszyli się wyjazdowego spotkania i od początku ruszyli do zdobycia gola. Już w 6 min. Roman Kasprzyk wypuścił Eugeniusza Fabera, który po rajdzie, podał piłkę Eugeniuszowi Lerchowi. Środkowy napastnik Ruchu strzelił mocno i celnie. – „Od tego momentu publiczność była świadkiem równorzędnej walki, nacechowanej szybkością, ambicją i nieustępliwością” – pisał Sport. W 33 min. lewoskrzydłowy Werner Drews z 18 metrów strzelił na bramkę Henryka Pietrka, piłka jeszcze odbiła się od słupka i wpadła do bramki. Gospodarze nie byli zachwyceni utrzymującym się remisem, coraz częściej dopuszczali się ostrych fauli. Mecz sędziował arbiter z NRD, toteż sprzyjał on swoim piłkarzom. W 62 min. Alojzy Gach został tak brutalnie sfaulowany, że stracił na kilka minut przytomność! Ruch przez kwadrans musiał grać w dziesiątkę. Eugeniusz Lerch, również faulowany, kilkukrotnie musiał opuszczać boisko. Sport stwierdził, że Ruch zagrał niesłychanie ofiarnie, a remis odzwierciedlał to, co działo się na boisku.  

Bardzo trudne zadanie czekało Odrę Opole, która wylosowała Hajduka Split. Sport napisał, że była to kiedyś świetna drużyna, ale dziś „złota era” Hajduka przeminęła z wiatrem. Swoje pierwsze sukcesy klub (założony w 1911 roku) zanotował przed wojną, w latach 1927 i 1929 sięgnął po mistrzostwo Jugosławii. Dominacja klubu nastąpiła w latach 50, wtedy w sezonach 1950, 1952 i 1954/55 Bili również sięgnęli po najwyższy laur w kraju. W latach 60 Hajduk obniżył loty, by w latach 70 ponownie odzyskał blask, a ukoronowaniem świetnej gry klubu były mistrzowskie tytuły w sezonach 19071/71, 1973/74, 1974/75 i 1979/79. Ponadto Hajduk wywalczył dziewięć pucharów krajowych. Kolejnych kilkanaście różnych tytułów wywalczył już po odzyskaniu przez Chorwację niepodległości.

Nowy trener Hajduka Lenko „Gaga” Grčić ostrzegał piłkarzy Odry, że jego zespół zamierza wywalczyć komplet punktów przed własną publicznością. W jego drużynie grało kilku ciekawych zawodników. Lukša Poklepović był reprezentantem juniorów Jugosławii, Ivica Hlevnjak i Pavle Garov występowali w młodzieżówce, a Andrija Anković, Zlatko Papec i Zvonko Bego grali w pierwszej drużynie Jugosławii! Najgroźniejszym strzelcem drużyny był Andrija Anković, który ostatecznie nie zagrał z Odrą.

Przegląd Sportowy napisał, że piłkarze Odry musieli mieć „końskie” zdrowie i stalowe nerwy, gdyż po 30 godzinach jazdy pociągiem i ponad 600 km autokarem w górzystym terenie, przybyli na miejsce dopiero w niedzielę rano, a już po południu w upale stoczyli mecz!

Kto wie jak potoczyłby się losy spotkania, gdyby miejscowy arbiter nie faworyzował gospodarzy, który tolerował ostrą grę Hajduka, a później nie uznał gola prawidłowo zdobytego przez Zygmunta Droździoka! - „Piłkarzom Odry nie poszczęściła się wyprawa nad Adriatyk. Zostawili obydwa punkty pucharowe w Splicie, nie będąc jednak drużyną gorszą od gospodarzy. Jeszcze w pierwszej połowie Hajduk zdobywał się na akcje ofensywne, ale jego napad, pozbawiony etatowego kierownika Ankovicia, ani rusz nie umiał sforsować linii obronnych opolan” – dodał Sport. W tym czasie świetnie w bramce spisywał się Konrad Kornek, który tym samym zdobył uznanie miejscowej widowni. Prawoskrzydłowy Zygmunt Droździok oraz Engelbert Jarek sprawiali największe zagrożenie pod bramką Hajduka. W 37 min. ten jeden raz zawodnicy Odry zagapili się, a gospodarze zdobyli bramkę, która rozstrzygnęła losy spotkania. W 25 min. to Odra zdobyła gola! – „Świetnie wypuszczony na dobieg Droździok, wyskoczył zza obrońcy, opanował piłkę, lecz za pierwszym strzałem trafił w bramkarza. Przejął jednak piłkę, odbitą przez Poklepovicia i drugi strzał był już celny. Radość opolan szybko przerwała niezrozumiała decyzja sędziego: spalony!” – opisywał Przegląd Sportowy.

Według relacji z gazet w drugiej połowie Polacy szturmowali bramkę Hajduka (m.in. bomba Engelberta Jarka trafiła w słupek), ale na wysokości zadania stała defensywa gospodarzy lub strzały Odry nie trafiały w światło bramki.

Opracował:

Mariusz Gudebski

Puchar Intertoto 1963/64

Uczestnicy:

 

Grupy „A”:

Belgia: K.A.A. Gent, Lierse SK, Royal Antwerp, Standard Liege

Francja: FC Rouen, Nimes Olympique, Toulouse FC, UA Sedan-Torcy

Szwajcaria: FC Zurych, La Chaux-de-Fonds, Lusanne Sports, Young Boys Berno

Włochy: AC Fiorentina, AC Venezia, FC Modena, Sampdoria Genua

 

Grupy „B”:

Austria: 1.Schwechater SC, First Vienna, Rapid Wiedeń, Wiener AC, Wiener Sport-Club

Holandia: Ajax Amsterdam, PSV Eindhoven, Sparta Rotterdam, Twente Enschede

Niemcy: Bayern Monachium, FK Pirmasens, VfR Neümunster, Tasmania Berlin

Szwecja: Djurgårdens Sztokholm, IFK Göteborg, IFK Norrköping, Örgryte Göteborg

 

Grupy „C”:

Czechosłowacja: Inter Bratysława, Jednota Trenczyn, Slovan Bratysława, SK Kladno

Jugosławia: Crvena Zvezda Belgrad, Hajduk Split, OFK Belgrad, Velež Mostar

NRD: FSV Zwickau, Hansa Rostock, SC Motor Jena, Vorwärts Berlin

Polska: Odra Opole, Polonia Bytom, Ruch Chorzów, Zagłębie Sosnowiec

 

3. runda

 

07.07.1963, Chorzów (Stadion Śląski):

Polonia Bytom – Vorwärts Berlin 2:2 (1:1)

0:1 – Otto Fräßdorf (8), 1:1 – Jan Liberda (20), 2:1 – Ryszard Grzegorczyk (73 karny), 2:2 – Gerhard Vogt (89)

Sędziował: Marian Koczner (Polska)

Widzów: 5 000

Polonia: Edward Szymkowiak (85. Piotr Brol) – Ginter Dymarczyk, Joachim Pierzyna, Józef Wieczorek – Paweł Orzechowski, Ryszard Grzegorczyk – Gerard Lukoszczyk (44. Henryk Kempny), Jan Banaś, Norbert Pogrzeba, Jan Liberda, Jerzy Jóźwiak. Trener: Hubert SKOLIK (Polska)

Vorwärts: Gerhard Weiß – Peter Kalinke, Hans-Georg Kiupel, Hans-Dieter Krampe – Manfred Müller, Günter Schmahl – Günther Wirth, Horst Kohle (Heinz Steinborn), Gerhard Vogt, Otto Fräßdorf, Jürgen Großheim. Trener: Kurt FRITZSCHE (Niemcy)

 

07.07.1963, Bratysława (stadion Interu):

Inter Bratysława – Zagłębie Sosnowiec 1:0 (0:0)

1:0 – Milan Dolinský (90)

Sędziował: Miroslav Kusak (Czechosłowacja)

Widzów: 8 000

Inter: Peter Fülle – Gustav Mráz, Jiří Tichý, Vladimir Weiss – Štefan Matlák, Titus Bubernik – Kazimir Gajdoš, Adolf Scherer, Eduard Gáborik, Ladislav Kačáni, Milan Dolinský. Trener: František SKYVA (Słowacja)

Zagłębie: Witold Szyguła – Franciszek Skiba, Roman Bazan, Włodzimierz Śpiewak – Witold Majewski, Antoni Komoder (Alojzy Fulczyk) – Józef Gałeczka, Ryszard Krawiarz, Rajnhold Kosider, Zbigniew Myga, Andrzej Gaik. Trener: Teodor WIECZOREK (Polska)

 

07.07.1963, Rostock (Ostseestadion, NRD):

Hansa Rostock – Ruch Chorzów 1:1 (1:1)

0:1 – Eugeniusz Lerch (6), 1:1 – Werner Drews (33)

Sędziował: Helmut Kohler (NRD)

Widzów: 15 000

Hansa: Jürgen Heinsch – Gerd Sackritz, Kurt Zapf, Helmut Hergesell – Dieter Wruck, Klaus-Dieter Seehaus – Wolfgang Barthels, Günter Madeja, Herbert Holtfreter, Gerd Kostmann, Werner Drews. Trener: Walter FRITZSCH (Niemcy)

Ruch: Henryk Pietrek – Eugeniusz Pohl, Józef Janduda, Alojzy Łysko – Antoni Nieroba, Bernard Bem – Kazimierz Polok, Alojzy Gasz, Eugeniusz Lerch, Roman Kasprzyk, Eugeniusz Faber. Trener: Sandor TATRAI (Węgry)

 

07.07.1963, Split (stadion Hajduka):

Hajduk Split – Odra Opole 1:0 (1:0)

1:0 – Ivica Hlevnjak (37)

Sędziował: B. Čahun (Jugosławia)

Widzów: 7 000

Hajduk: Lukša Poklepović – Ivo Bego (Zlatko Radovniković), Ferante Colnago – Pavle Garov, Ante Žaja, Miroslav Brkljača – Ivica Hlevnjak, Siniša Fulgosi, Ante Grgić, Marin Kovačić, Veljko Zuber. Trener: Lenko GRČIĆ (Chorwacja)

Odra: Konrad Kornek – Henryk Szczepański, Henryk Brejza, Wiesław Łucyszyn – Zygfryd Blaut, Alojzy Więcek – Zygmunt Droździok, Engelbert Jarek, Norbert Gajda, Adam Bonia, Zbigniew Bania. Trener: Artur WOŹNIAK (Polska)

 

Wyniki:

Grupa A1

02.06.1963: AC Fiorentina – UA Sedan-Torcy 5:4

06.06.1963: Standard Liege – UA Sedan-Torcy 2:0

06.06.1963: FC Zurych – AC Fiorentina 1:1

09.06.1963: UA Sedan-Torcy – AC Fiorentina 2:0

09.06.1963: Standard Liege – FC Zurych 2:0

23.06.1963: AC Fiorentina – Standard Liege 0:1

23.06.1963: UA Sedan-Torcy – FC Zurych 1:1

26.06.1963: FC Zurych – Standard Liege 2:2

30.06.1963: UA Sedan-Torcy – Standard Liege 2:2

30.06.1963: AC Fiorentina – FC Zurych 1:0

07.07.1963: FC Zurych – UA Sedan-Torcy 7:0

Grupa A2

02.06.1963: Sampdoria Genua – Nimes Olympique 0:2

05.06.1963: Antwerp FC – Sampdoria Genua 0:1

09.06.1963: Nimes Olympique – Sampdoria Genua 1:1

09.06.1963: Antwerp FC – Lausanne-Sports 5:1

19.06.1963: Antwerp FC – Nimes Olympique 3:1

19.06.1963: Lausanne-Sports – Sampdoria Genua 0:1

23.06.1963: Sampdoria Genua – Antwerp FC 5:0

23.06.1963: Lausanne-Sports – Nimes Olympique 0:1

26.06.1963: Lausanne-Sports – Antwerp FC 4:2

30.06.1963: Nimes Olympique – Antwerp FC 3:2

30.06.1963: Sampdoria Genua – Lausanne-Sports 5:0

07.07.1963: Nimes Olympique – Lausanne-Sports 5:1

Grupa A3

02.06.1963: FC Modena – Toulouse FC 2:0

05.06.1963: K.A.A Gent – Young Boys Berno 2:0

09.06.1963: Toulouse FC – FC Modena 3:0

16.06.1963: K.A.A Gent – Toulouse FC 2:1

19.06.1963: Young Boys Berno – FC Modena 1:2

23.06.1963: FC Modena – K.A.A Gent 1:1

23.06.1963: Toulouse FC – Young Boys Berno 3:1

26.06.1963: K.A.A Gent – Young Boys Berno 2:0

30.06.1963: Toulouse FC – K.A.A Gent 5:3

30.06.1963: FC Modena – Young Boys Berno 3:1

03.07.1963: Young Boys Berno – K.A.A Gent 2:2

07.07.1963: Young Boys Berno – Toulouse FC 3:2

Grupa A4

02.06.1963: AC Venezia – FC Rouen 3:1

05.06.1963: Lierse SK – AC Venezia 1:0

09.06.1963: FC Rouen – AC Venezia 2:1

09.06.1963: Lierse SK – La Chaux-de-Fonds 2:1

15.06.1963: Lierse SK – FC Rouen 3:2

19.06.1963: La Chaux-de-Fonds – AC Venezia 2:2

23.06.1963: AC Venezia – Liuerse SK 2:0

23.06.1963: La Chaux-de-Fonds – FC Rouen 3:7

26.06.1963: La Chaux-de-Fonds – Lierse SK 1:1

29.06.1963: FC Rouen – Lierse SK 2:0

30.06.1963: AC Venezia – La Chaux-de-Fonds 2:1

07.07.1963: FC Roun – La Chaux-de-Fonds 4:3

Grupa B1

23.06.1963: VfR Neümunster – PSV Eindhoven 0:1

23.06.1963: Djurgårdens Sztokholm – Rapid Wiedeń 0:3

30.06.1963: Rapid Wiedeń – VfR Neümunster 4:1

30.06.1963: PSV Eindhoven – Djurgårdens Sztokholm 2:0

06.07.1963: Rapid Wiedeń – PSV Eindhoven 5:2

07.07.1963: VfR Neümunster – Djurgårdens Sztokholm 2:1

Grupa B2

23.06.1963: IFK Göteborg – Sparta Rotterdam 3:4

23.06.1963: First Vienna – Bayern Monachium 2:2

30.06.1963: Sparta Rotterdam – First Vienna 5:1

30.06.1963: Bayern Monachium – IFK Göteborg 2:2

06.07.1963: Bayern Monachium – Sparta Rotterdam 6:0

07.07.1963: IFK Göteborg – First Vienna 1:5

Grupa B3

23.06.1963: FK Pirmasens – Örgryte Göteborg 5:1

23.06.1963: Twente Enschede – Wiener AC 0:1
30.06.1963: Wiener AC – FK Pirmasens 3:0

30.06.1963: Örgryte Göteborg – Twente Enschede 2:0

07.07.1963: Twente Enschede – FK Pirmasens 2:1

07.07.1963: Wiener AC – Örgryte Göteborg 1:1

Grupa B4

23.06.1963: Tasmania Berlin – IFK Norrköping 3:3

23.06.1963: Ajax Amsterdam – 1.Schwechater SC 4:2

30.06.1963: Ajax Amsterdam – Tasmania Berlin 5:1

30.06.1963: 1.Schwechater SC – IFK Norrköping 1:2

06.07.1963: Tasmania Berlin – 1.Schwechater SC 4:2

07.07.1963: IFK Norrköping – Ajax Amsterdam 1:4

Grupa C1

23.06.1963: Motor Jena – Zagłębie Sosnowiec 2:0

23.06.1963: Velež Mostar – Inter Bratysława 1:1

30.06.1963: Zagłębie Sosnowiec – Velež Mostar 4:1

30.06.1963: Inter Bratysława – Motor Jena 2:1

07.07.1963: Inter Bratysława – Zagłębie Sosnowiec 1:0

07.07.1963: Motor Jena – Velež Mostar 0:1

Grupa C1
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Inter Bratysława	3	2	1	0	5	4-2
2	Velež Mostar	3	1	1	1	3	3-5
3	Zagłębie Sosnowiec	3	1	0	2	2	4-4
4	Motor Jena	3	1	0	2	2	3-3

Grupa C2

23.06.1963: OFK Belgrad – Ruch Chorzów 2:1

23.06.1963: Slovan Bratysława – Hansa Rostock 1:1

30.06.1963: Ruch Chorzów – Slovan Bratysława 3:0

30.06.1963: Hansa Rostock – OFK Belgrad 1:1

06.07.1963: OFK Belgrad – Slovan Bratysława 2:2

07.07.1963: Hansa Rostock – Ruch Chorzów 1:1

Grupa C2
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	OFK Belgrad	3	1	2	0	4	5-4
2	Ruch Chorzów	3	1	1	1	3	5-3
3	Hansa Rostock	3	0	3	0	3	3-3
4	Slovan Bratysława	3	0	2	1	2	2-5

Grupa C3

23.06.1963: Polonia Bytom – Jednota Trenczyn 2:2

23.06.1963: Vorwärts Berlin – Crvena Zvezda Belgrad 2:2

30.06.1963: Crvena Zvezda Belgrad – Polonia Bytom 4:3

30.06.1963: Jednota Trenczyn – Vorwärts Berlin 2:1

07.07.1963: Polonia Bytom – Vorwärts Berlin 2:2

07.07.1963: Jednota Trenczyn – Crvena Zvezda Belgrad 2:1

Grupa C3
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Jednota Trenczyn	3	2	1	0	5	6-4
2	Crvena Zvezda Belgrad	3	1	1	1	3	7-7
3	Polonia Bytom	3	0	2	1	2	7-8
4	Vorwärts Berlin	3	0	2	1	2	5-6

Grupa C4

23.06.1963: SONP Kladno – Odra Opole 1:1

23.06.1963: Motor Zwickau – Hajduk Split 2:3

30.06.1963: Odra Opole – Motor Zwickau 1:0

30.06.1963: SONP Kladno – Hajduk Split 2:0

07.07.1963: Motor Zwickau – SONP Kladno 1:0

07.07.1963: Hajduk Split – Odra Opole 1:0

Grupa C4
MSC	DRUŻYNA	M	Z	R	P	PKT	BR
1	Hajduk Split	3	2	0	1	4	4-4
2	SONP Kladno	3	1	1	1	3	3-2
3	Odra Opole	3	1	1	1	3	2-2
4	Motor Zwickau	2	1	0	2	2	3-4

 

Ostatni mecz Polski z Finlandią z 2016 zakończył się pogromem 5-0! Od lewej stoją: Kamil Glik, Paweł Wszołek, Grzegorz Krychowiak, Bartosz Kapustka, Artur Jędrzejczyk, Arkadiusz Milik, Artur Boruc, Filip Starzyński, Michał Pazdan, Kamil Grosicki i Jakub Wawrzyniak. Fot. MediaPictures/Shutterstock

Niezależnie od wyniku mecz z Finlandią przejdzie do historii. Biało-czerwoni zmierzą się z tym rywalem oficjalnie po raz 33, a to oznacza, że pod względem liczby meczów, Finowie wyprzedzą drugą w klasyfikacji, drużynę Węgier, z którą rywalizowaliśmy również 32-krotnie. Od wielu lat liderem zostaje Rumunia, z którą graliśmy aż 36 razy!

Na dorobek 32 meczów z Finami (rywale jednego występu z 2008 r. nie wliczają w swój bilans spotkań oficjalnych) składa się 20 meczów towarzyskich, 6 w eliminacjach do mistrzostw Europy, 4 w eliminacjach do mistrzostw świata i 2 w eliminacjach igrzysk olimpijskich. Z żadną inną reprezentacją nie mamy tak świetnego bilansu, bo odnieśliśmy aż 21 zwycięstw, 8 meczów zremisowaliśmy i zanotowaliśmy tylko 3 porażki. Może trochę martwi fakt, że w ostatnich 10 meczach padło aż 6 remisów! Ostatnia porażka miała miejsce 2 września 2006 (wcześniej przegraliśmy w 1965 i w debiucie w 1923), kiedy w Bydgoszczy sensacyjnie przegraliśmy 1-3 m.in. po dwóch gola Jari Litmanena – najlepszego w historii Fina. Na szczęście porażka nie wpłynęła na układ w tabeli, kadra Leo Beenhakkera zanotowała wspaniały udział i w pięknym stylu wywalczyła awans na mistrzostwa Europy w 2008 r. Co ciekawe, to właśnie na meczu z Finlandią Polska zakończyła serię 21 spotkań bez remisu! W kolejnym meczu z Serbią padł wynik 1-1.

Aż 40 polskich piłkarzy strzelało 77 goli Finom. Do dziś najskuteczniejszym snajperem pozostaje Wawrzyniec Staliński, który zdobył 6 goli, w tym hat-tricka w meczu rozegranym w 1926 r. Po pięć trafień mają Gerard Cieślik i Ernest Pol. Kto wie, może swoją pierwszą bramkę przeciwko Finom zdobędzie Robert Lewandowski?

24 października 1965 r. biało-czerwoni odnieśli najwyższej zwycięstwo z Finami, w Szczecinie strzelili aż siedem bramek, a cztery trafienia uzyskał zaledwie 18-letni Włodzimierz Lubański!

Polska zanotowała również kilka innych jubileuszy. 26 sierpnia 1992 rozegraliśmy 500. mecz w historii istnienia naszej kadry. 10 lutego 1999 zremisowaliśmy z Finlandią 1-1, a Wojciech Kowalczyk strzelił jubileuszowego 1000. gola dla biało-czerwonych!

 

FINLANDIA – 5
REPREZENTACJA A – MECZE OFICJALNE
1	8	23.09.1923	T	W	Helsinki	3-5	0-1 – Verner Eklöf (19) 0-2 – Aarne Linna (30) 1-2 – Wawrzyniec Staliński (36) 1-3 – Verner Eklöf (43) 1-4 – Kalle Korma (50) 1-5 – Kalle Korma (55) 2-5 – Wawrzyniec Staliński (80) 3-5 – Juliusz Miller (83)
2	15	10.08.1924	T	D	Warszawa	1-0	1-0 – Henryk Reyman (59)
3	18	30.08.1925	T	W	Helsinki	2-2	0-1 – Aarne Linna (40) 1-1 – Wawrzyniec Staliński (57) 2-1 – Józef Kałuża (60) 2-2 – Untamo Kulmala (85)
4	23	08.08.1926	T	D	Poznań	7-1	1-0 – Wawrzyniec Staliński (9) 2-0 – Mieczysław Batsch (32 k) 2-1 – Olavi Laaksonen (38) 3-1 – Mieczysław Batsch (44) 4-1 – Wawrzyniec Staliński (60) 5-1 – Wawrzyniec Staliński (72) 6-1 – Mieczysław Batsch (77) 7-1 – Mieczysław Batsch (90)
5	88	17.09.1947	T	W	Helsinki	4-1	0-1 – Ake Forsman (18) 1-1 – Gerard Cieślik (18) 2-1 – Gerard Cieślik (47) 3-1 – Henryk Spodzieja (59) 4-1 – Henryk Spodzieja (79)
6	97	17.10.1948	T	D	Warszawa	1-0	1-0 – Gerard Cieślik (64)
7	123	11.09.1949	T	W	Helsinki	3-1	1-0 – Henryk Kempny (66) 2-0 – Gerard Cieślik (73) 3-0 – Gerard Cieślik (78) 3-1 – Veikko Asikainen (84)
8	129	04.11.1956	T	D	Kraków	5-0	1-0 – Henryk Kempny (4) 2-0 – Krzysztof Baszkiewicz (11) 3-0 – Lucjan Brychczy (65) 4-0 – Edmund Kowal (72) 5-0 – Henryk Kempny (83)
9	133	05.07.1957	ELMŚ	W	Helsinki	3-1	1-0 – Edward Jankowski (19) 2-0 – Edward Jankowski (55) 3-0 – Edward Jankowski (64) 3-1 – Mauri Vanhanen (78)
10	136	03.11.1957	ELMŚ	D	Warszawa	4-0	1-0 – Ginter Gawlik (3) 2-0 – Lucjan Brychczy (5) 3-0 – Lucjan Brychczy (49) 4-0 – Edward Jankowski (65)
11	149	08.10.1959	ELIO	W	Helsinki	3-1	1-0 – Ernest Pol (3) 1-1 – Hannu Kankkonen (48) 2-1 – Stanisław Hachorek (58) 3-1 – Jan Gawroński (81)
12	150	08.11.1950	ELIO	D	Chorzów	6-2	0-1 – Tor Oterlund (7) 1-1 – Ernest Pol (14) 2-1 – Ernest Pol (19) 2-2 – Juhani Peltonen (20) 3-2 – Stanisław Hachorek (43) 4-2 – Ernest Pol (44) 5-2 – Andrzej Sykta (53) 6-2 – Zbigniew Szarzyński (79)
13	189	26.09.1965	ELMŚ	W	Helsinki	0-2	0-1 – Juhani Peltonen (1) 0-2 – Semi Nuoranen (27)
14	191	24.10.1965	ELMŚ	D	Szczecin	7-0	1-0 – Włodzimierz Lubański (19) 2-0 – Włodzimierz Lubański (21) 3-0 – Włodzimierz Lubański (24) 4-0 – Ernest Pol (29 k) 5-0 – Jerzy Sadek (33) 6-0 – Włodzimierz Lubański (41) 7-0 – Jerzy Sadek (79)
15	281	01.09.1974	ELME	W	Helsinki	2-1	0-1 – Timo Rahja (3) 1-1 – Andrzej Szarmach (23) 2-1 – Grzegorz Lato (51)
16	284	09.10.1974	ELME	D	Poznań	3-0	1-0 – Henryk Kasperczak (12) 2-0 – Robert Gadocha (14) 3-0 – Grzegorz Lato (53)
17	331	30.08.1978	T	W	Helsinki	1-0	1-0 – Henryk Majewski (81)
18	385	08.09.1982	ELME	W	Kuopio	3-2	1-0 – Włodzimierz Smolarek (16 k) 2-0 – Dariusz Dziekanowski (28) 3-0 – Janusz Kupcewicz (72) 3-1 – Ari Valvee (82) 3-2 – Keijo Kousa (84)
19	388	17.04.1983	ELME	D	Warszawa	1-1	1-0 – Włodzimierz Smolarek (2 k) 1:1 – Paweł Janas (5 s)
20	401	12.09.1984	T	W	Helsinki	2-0	1-0 – Dariusz Dziekanowski (32) 2-0 – Andrzej Pałasz (62)
21	411	17.04.1985	T	D	Opole	2-1	0-1 – Kari Ukkonen (57) 1:1 – Władysław Żmuda (71) 2:1 – Andrzej Pałasz (81)
22	432	18.03.1987	T	D	Rybnik	3-1	1-0 – Jan Urban (10) 2-0 – Marek Leśniak (26) 2-1 – Jukka Ikalainen (46) 3-1 – Jan Furtok (65)
23	483	13.03.1991	T	D	Warszawa	1-1	1-0 – Andrzej Lesiak (12) 1:1 – Mika-Matti Paatalainen (20)
24	500	26.08.1992	T	W	Pietarsaari	0-0
25	511	13.04.1993	T	D	Radom	2-1	1-0 – Marek Leśniak (30) 2-0 – Marek Leśniak (57) 2-1 – Ari Heikkinen (84)
26	573	10.02.1999	T	N	Ta Quali (Malta)	1-1	1-0 – Wojciech Kowalczyk (1) 1-1 – Jonatan Johansson (20)
27	587	26.04.2000	T	D	Poznań	0-0
28	670	02.09.2006	ELME	D	Bydgoszcz	1-3	0-1– Jari Litmanen (54) 0-2 – Jari Litmanen (76 k) 0-3 – Mika Vayrynen (85) 1-3 – Łukasz Garguła (90)
29	684	12.09.2007	ELME	W	Helsinki	0-0
30	690	02.02.2008	T	N	Pafos (Cypr)	1-0	1-0 – Adam Kokoszka (42)
31	724	29.05.2010	T	D	Kielce	0-0
32	795	26.03.2016	T	D	Wrocław	5-0	1-0 – Kamil Grosicki (18) 2-0 – Paweł Wszołek (20) 3-0 – Filip Starzyński (32) 4-0 – Paweł Wszołek (66) 5-0 – Kamil Grosicki (85)
RAZEM		32 mecze	20 – t 6 – elme 4 – elmś 2 – elio	17 – d 13 – w  2 – n	21 – 8 – 3; 77-28		6 – Staliński 5 – Cieślik, Pol 4 – Batsch, Jankowski, Lubański, 3 – Kempny, Brychczy,  Leśniak 2 – Spodzieja , Hachorek, Sadek, Lato, W. Smolarek, Dziekanowski, Pałasz, Grosicki, Wszołek  1 – Miller, Reyman, Kałuża, Baszkiewicz, Kowal, Gawlik,  Gawroński, Sykta, Szarzyński, Szarmach, Kasperczak, Gadocha, Majewski, Kupcewicz, Żmuda, Urban, Furtok, Lesiak, Kowalczyk, Garguła, Kokoszka, Starzyński

 

 

REPREZENTACJA – MECZE OFICJALNE
1	Rumunia (3)	36	7 – 15 – 14: 57-86	32 – towarzyskie 2 – eliminacje ME 2 – eliminacje MŚ	G. Cieślik, R. Lewandowski – 5
2	Węgry (1)	32	8 – 4 – 20: 39-87	26 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw Europy 2 – igrzyska olimpijskie	E. Wilimowski – 3
3	Finlandia (5)	32	21 – 8 – 3: 77-28	20 – towarzyskie 6 – eliminacje mistrzostw Europy 4 – eliminacje mistrzostw świata 2 – eliminacje igrzysk olimpijskich	W. Staliński – 6
4	Irlandia (18)	28	11 – 11 – 6: 44-30	24 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw Europy	W. Lubański – 5
5	Czechy/ Czechosłowacja (10)	27	8 – 5 – 14: 37-52	23 – towarzyskie 3 – eliminacje mistrzostw świata 1 – mistrzostwa Europy	G. Cieślik – 3
6	Szwecja (2)	26	8 – 4 – 14: 37-56	19 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw Europy 2 – eliminacje mistrzostw świata 1 – mistrzostwa świata	W. Staliński – 3
7	Serbia/ Serbia i Czarnogóra/ Jugosławia (4)	26	10 – 7 – 9: 51-54	19 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw świata 2 – eliminacje mistrzostw Europy 1 – mistrzostwa świata	J. Nawrot, E. Wilimowski – 4
8	Bułgara (16)	25	12 – 8 – 5: 47-30	19 – towarzyskie 2 – eliminacje mistrzostw świata 2 – eliminacje igrzysk olimpijskich 2 – eliminacje mistrzostw Europy	J. Korbas, G. Cieślik, G. Lato – 3
9	Dania (14)	23	8 – 2 – 13: 38-49	16 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw świata 3 – igrzyska olimpijskie	E. Pol, J. Marx, K. Deyna, R. Lewandowski – 3
10	Niemcy (13)	21	1 – 7 – 13: 12-34	12 – towarzyskie 4 – eliminacje mistrzostw Europy 3 – mistrzostwa świata     2 – mistrzostwa Europy	R. Lewandowski – 2